A Girl Walks Home Alone at Night

A Girl Walks Home Alone at Night

Een meisje in fladderende chador en met een skateboard onder de arm loopt door een vrijwel lege stad. In Bad City lijken alleen dealers en verslaafden, prostituees en dolende zielen te wonen. En het naamloze meisje dus, dat alleen naar huis loopt. Geheel zonder angst, een ondoordringbare blik in haar ogen. Als kijker weet je: ‘zij is niet van deze wereld’. Ze lijkt pas uit haar apathie te ontwaken als ze Arash ontmoet. Ze zijn duidelijk voor elkaar gemaakt: hij draagt een Dracula-kostuum. Hun liefde vormt de rode draad van de film.

Ana Lily Amirpour filmde in grungy zwart-wit, waardoor alles er ultracool uitziet: de James Dean-poses van Arash,een Ford T-bird die hem afgenomen wordt, het voorbereidingsritueel van het meisje, waarbij ze loom danst en haar vampy make-up opdoet. Amirpour leent van de vampierfilm maar ook van de film noir, van de western, van Jim Jarmusch, Sergio Leone en David Lynch. A Girl Walks Home Alone at Night is daarom niet alleen een aanrader voor de liefhebbers van het vampier-genre. Net als het het fraaie coming-of-age drama “Let the Right One In” of het duister meesterwerk van Claire Dennis, “Trouble Every Day” overstijgt de film het genre. Deze stijlvolle, haast vrolijke vampierfilm past perfect in dat rijtje. Wat het helemaal bijzonder maakt is dat de film, die vele prijzen won, de eerste vampierfilm van een Iraanse regisseur is.