A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence

A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence

Deze heerlijke, droogkomische raamvertelling vormt het laatste deel van Anderssons trilogie over het menselijk bestaan. De regisseur ontving er de Gouden Leeuw voor tijdens Filmfestival Venetië. Net als in de 2 andere films (Songs from the Second Floor en You, the Living) toont de film door middel van absurdistische korte scènes en sketches het onvermogen van mensen om hun leven te controleren of er betekenis aan te geven.

De toon is snel gezet met de stekende humor in de drie openingsscènes. Deze gaan over hoe verschillend mensen met de dood om kunnen gaan: ontkennend, profiterend of door verwarring te zaaien en te ontregelen. Een rode draad tussen de sketches die volgen, zijn de pogingen van een melancholiek, somber duo dat tegen beter weten in geld probeert te verdienen met de verkoop van feestartikelen. Hun verschijning en optreden zijn als een metafoor van de entertainmentindustrie.

Met een meesterlijk gevoel voor pakkende droge humor, een briljante enscenering en perfecte timing schetst Andersson een adembenemende wereld vol absurde dromen en herkenbaar menselijk gedrag. Zijn filmische stijl is uniek: zo zijn de gedetailleerde, vaststaande kaders zowel cartoonesk als schilderachtig. Het zijn uitsneden van het leven. Het is jammer dat de filmwereld niet meer Roy Anderssons kent.