Deux Jours, Une Nuit

Deux Jours, Une Nuit

In de nieuwste film van het beroemde regisseursduo Luc en Jean Pierre Dardenne probeert Sandra haar baan terug te krijgen. De enige manier waarop ze dit kan bewerkstelligen, is om haar collega’s te overtuigen hun bonus in te leveren. Opnieuw slagen de gebroeders Dardenne erin om een sterk realistisch en prachtig geëngageerd verhaal te vertellen.

“De Dardennes leveren wederom een prachtfilm af”, kopte De Volkskrant over Deux Jours, Une Nuit en gaf de film vier sterren. De gebroeders Dardenne zijn de grote, eigenzinnige talenten van de Belgische film. Ze maken sociaal bewogen drama’s, zonder in cliché’s te vervallen. Meestal werken ze met amateurs, met af en toe een professionele actrice als hoofdrolspeelster. Zoals in dit geval een fenomenale Marion Cotillard.

Het verhaal is eenvoudig. Sandra (Cotillard) werkt bij een Waals bedrijfje dat zonnepanelen maakt. Ze dreigt ontslagen te worden. Alleen wanneer ze al haar collega’s kan overhalen om van hun premie af te zien, kan ze haar baan behouden. Ze heeft precies een weekend om die collega’s – die het ook niet breed hebben – te overtuigen. Dus besluit ze om persoonlijk bij hen lang te gaan. Haar tocht langs de deuren groeit uit tot een haast mythische reis. Een moderne Odyssee zonder de glamour van heldendaden, maar wel met een strijd tegen de elementen. In eerste instantie zijn dat haar zestien collega’s. Daarachter schuilen monsters als de flexibilisering en mondialisering van de arbeidsmarkt, die mensen tot uitwisselbare dingen maakt. De film boeit ook door de variatie en de voortdurende verrassingen. Wie schuilt er achter de volgende voordeur, en hoe zal die persoon reageren op het ongewone verzoek van Sandra? Juist die concrete, menselijke maat maakt het tot een bijzonder sterke film.

Getagd met ,