Winter Sleep

Winter Sleep

Dit jaar ging de felbegeerde Gouden Palm voor Beste Film tijdens Filmfestival Cannes naar het epos Winter Sleep. De Turkse meester regisseur Ceylan, liet zich o.a. inspireren door 3 korte verhalen van Tsjechov. De film is vanaf de eerste tot en met de laatste minuut een genot om naar te kijken: niet alleen vanwege het verhaal en de acteurs, maar ook vanwege het adembenemende landschap waarin de Anatolische paarden vrij rondlopen en de mensen hun huizen in de rotsen moeten bouwen.

Aydin is een zelfgenoegzame, gepensioneerde acteur die samen met zijn jonge vrouw Nihal en zijn zus Necla een klein hotel in een bergachtige streek in Centraal Anatolia runt. Een klein incident is het startpunt van de film. Ayadin rijdt tijdens het vallen van de eerste sneeuw met opzichter Hidayet over zijn landgoed, wanneer een jongetje een steen naar de auto gooit. Het is de zoon van één van de huurders. Ze kunnen de huur niet betalen. Opeens wordt Aydin geconfronteerd met zijn plaats en houding ten opzichte van zijn medemensen. Wat volgt is een indringend, meeslepend verhaal, waarin op fenomenale wijze intermenselijke machtsrelaties worden blootgelegd.