In 1971, young Newsweek reporter Alec Shimkin discovered a secret US military campaign that committed war crimes on an enormous scale in the Mekong Delta. It was code-named Operation Speedy Express. Following the 1968 My Lai massacre on Vietnamese civilians, Alec believed this “Super My Lai” also had to be exposed. For months Newsweek refused to publish the investigation, under intense government pressure and self-censorship by the magazine’s editors. What was meant to be a major coverstory was eventually cut down to a small article that made no impact at all. Gone were all the Vietnamese eyewitness testimonies Alec had painstakingly collected.

Soon after Alec himself disappeared. He has been missing-in-action ever since. What story did we miss? How did Alec’s childhood obsession for war help him to find the truth behind Speedy Express? Soldier’s Bones reconstructs Alec’s fact-finding mission by boat along the endless waters of the Mekong Delta, in search of Speedy’s deadly echo.

This feature film in the Movies that Matter on Tour series will be introduced and followed by a discussion. Subtitles and discussion in English.
With the On Tour program, Movies that Matter organizes screenings with in-depth programmes in The Netherlands and online. They do this in collaboration with a diverse array of organizations and companies. Among other things, they also organise the annual Movies that Matter festival in The Hague.

De zeventienjarige Ainara (overtuigend neergezet door Blanca Soroa in haar eerste speelfilm) is een intelligente en idealistische vrouw die op jonge leeftijd haar moeder verloor. Net als haar religieuze moeder en andere familieleden gaat ze naar een christelijke school. Iedereen in haar omgeving verwacht dat ze gaat studeren, maar zelf lijkt ze meer te voelen voor een contemplatief leven als non. Wanneer Ainara haar familie vertelt dat ze overweegt om zich aan te sluiten bij de nonnen lokt dit uiteenlopende reacties uit.

Los Domingos van de Spaanse regisseur Alauda Ruiz de Azúa (Dicen, CincoLobitos) is voer voor discussie, en verkent de positieve kanten én de keerzijdes van Ainara’s religieuze roeping. Tegelijkertijd roept het vragen op over tolerantie, indoctrinatie, conformisme en persoonlijke vrijheid. Met subtiele observaties en scherpe dialogen ontstaat een indringend portret van een jong meisje dat haar eigen pad probeert te vinden. De film was in Spanje een enorm succes, en won maar liefst vijf Goya Awards, waaronder die voor Beste Film en voor Beste Regisseur. In Nederland ging de film in première op het Internationaal Film Festival Rotterdam. “Intelligent, herkenbaar en uiteindelijk hartverscheurend familiedrama” (VPRO Cinema)

De zeventienjarige Ainara (overtuigend neergezet door Blanca Soroa in haar eerste speelfilm) is een intelligente en idealistische vrouw die op jonge leeftijd haar moeder verloor. Net als haar religieuze moeder en andere familieleden gaat ze naar een christelijke school. Iedereen in haar omgeving verwacht dat ze gaat studeren, maar zelf lijkt ze meer te voelen voor een contemplatief leven als non. Wanneer Ainara haar familie vertelt dat ze overweegt om zich aan te sluiten bij de nonnen lokt dit uiteenlopende reacties uit.

Los Domingos van de Spaanse regisseur Alauda Ruiz de Azúa (Dicen, CincoLobitos) is voer voor discussie, en verkent de positieve kanten én de keerzijdes van Ainara’s religieuze roeping. Tegelijkertijd roept het vragen op over tolerantie, indoctrinatie, conformisme en persoonlijke vrijheid. Met subtiele observaties en scherpe dialogen ontstaat een indringend portret van een jong meisje dat haar eigen pad probeert te vinden. De film was in Spanje een enorm succes, en won maar liefst vijf Goya Awards, waaronder die voor Beste Film en voor Beste Regisseur. In Nederland ging de film in première op het Internationaal Film Festival Rotterdam. “Intelligent, herkenbaar en uiteindelijk hartverscheurend familiedrama” (VPRO Cinema)

De zeventienjarige Ainara (overtuigend neergezet door Blanca Soroa in haar eerste speelfilm) is een intelligente en idealistische vrouw die op jonge leeftijd haar moeder verloor. Net als haar religieuze moeder en andere familieleden gaat ze naar een christelijke school. Iedereen in haar omgeving verwacht dat ze gaat studeren, maar zelf lijkt ze meer te voelen voor een contemplatief leven als non. Wanneer Ainara haar familie vertelt dat ze overweegt om zich aan te sluiten bij de nonnen lokt dit uiteenlopende reacties uit.

Los Domingos van de Spaanse regisseur Alauda Ruiz de Azúa (Dicen, CincoLobitos) is voer voor discussie, en verkent de positieve kanten én de keerzijdes van Ainara’s religieuze roeping. Tegelijkertijd roept het vragen op over tolerantie, indoctrinatie, conformisme en persoonlijke vrijheid. Met subtiele observaties en scherpe dialogen ontstaat een indringend portret van een jong meisje dat haar eigen pad probeert te vinden. De film was in Spanje een enorm succes, en won maar liefst vijf Goya Awards, waaronder die voor Beste Film en voor Beste Regisseur. In Nederland ging de film in première op het Internationaal Film Festival Rotterdam. “Intelligent, herkenbaar en uiteindelijk hartverscheurend familiedrama” (VPRO Cinema)

De zeventienjarige Ainara (overtuigend neergezet door Blanca Soroa in haar eerste speelfilm) is een intelligente en idealistische vrouw die op jonge leeftijd haar moeder verloor. Net als haar religieuze moeder en andere familieleden gaat ze naar een christelijke school. Iedereen in haar omgeving verwacht dat ze gaat studeren, maar zelf lijkt ze meer te voelen voor een contemplatief leven als non. Wanneer Ainara haar familie vertelt dat ze overweegt om zich aan te sluiten bij de nonnen lokt dit uiteenlopende reacties uit.

Los Domingos van de Spaanse regisseur Alauda Ruiz de Azúa (Dicen, CincoLobitos) is voer voor discussie, en verkent de positieve kanten én de keerzijdes van Ainara’s religieuze roeping. Tegelijkertijd roept het vragen op over tolerantie, indoctrinatie, conformisme en persoonlijke vrijheid. Met subtiele observaties en scherpe dialogen ontstaat een indringend portret van een jong meisje dat haar eigen pad probeert te vinden. De film was in Spanje een enorm succes, en won maar liefst vijf Goya Awards, waaronder die voor Beste Film en voor Beste Regisseur. In Nederland ging de film in première op het Internationaal Film Festival Rotterdam. “Intelligent, herkenbaar en uiteindelijk hartverscheurend familiedrama” (VPRO Cinema)

De zeventienjarige Ainara (overtuigend neergezet door Blanca Soroa in haar eerste speelfilm) is een intelligente en idealistische vrouw die op jonge leeftijd haar moeder verloor. Net als haar religieuze moeder en andere familieleden gaat ze naar een christelijke school. Iedereen in haar omgeving verwacht dat ze gaat studeren, maar zelf lijkt ze meer te voelen voor een contemplatief leven als non. Wanneer Ainara haar familie vertelt dat ze overweegt om zich aan te sluiten bij de nonnen lokt dit uiteenlopende reacties uit.

Los Domingos van de Spaanse regisseur Alauda Ruiz de Azúa (Dicen, CincoLobitos) is voer voor discussie, en verkent de positieve kanten én de keerzijdes van Ainara’s religieuze roeping. Tegelijkertijd roept het vragen op over tolerantie, indoctrinatie, conformisme en persoonlijke vrijheid. Met subtiele observaties en scherpe dialogen ontstaat een indringend portret van een jong meisje dat haar eigen pad probeert te vinden. De film was in Spanje een enorm succes, en won maar liefst vijf Goya Awards, waaronder die voor Beste Film en voor Beste Regisseur. In Nederland ging de film in première op het Internationaal Film Festival Rotterdam. “Intelligent, herkenbaar en uiteindelijk hartverscheurend familiedrama” (VPRO Cinema)

Sovjet-Unie, 1937. In een gevangeniscel worden duizenden brieven verbrand van ten onrechte beschuldigde gevangenen, op zoek naar juridische bijstand. Tegen alle verwachtingen in bereikt één van die brieven zijn bestemming: het bureau van Alexander Kornyev, de jonge, net aangestelde lokale officier van justitie. Kornyev doet zijn uiterste best om de gevangene te ontmoeten, de zwaarbewaakte partijveteraan Stepnyak. Als toegewijd bolsjewiek met een integere instelling vermoedt hij dat iets niet in de haak is. Kornyev besluit naar Moskou te reizen en de zaak voor te leggen aan de hoofdaanklager. In zijn zoektocht naar gerechtigheid leert hij echter al snel de wrede logica van een totalitair regime.

Two Prosecutors is een spannend politiek drama dat ons meeneemt naar het tijdperk van de grote stalinistische zuiveringen in Rusland. De veelgeprezen regisseur Sergei Loznitsa baseerde zijn film op een novelle van Georgy Demidov, een politieke gevangene die veertien jaar vastzat in een goelag. Het resultaat is een beklemmend portret van tirannieke sociale controle met een krachtige hedendaagse relevantie. In een tijd waarin de onafhankelijkheid van rechtspraak en de waarde van waarheid opnieuw onder spanning staan, voelt Kornyevs zoektocht naar gerechtigheid als een actuele waarschuwing. Two Prosecutors ging in première in Cannes, waar de film meedraaide in de hoofdcompetitie. De internationale pers ontving de film vervolgens met lovende kritieken. “A petrifying portrait of Stalinist insurrection” (Guardian*****)

Sovjet-Unie, 1937. In een gevangeniscel worden duizenden brieven verbrand van ten onrechte beschuldigde gevangenen, op zoek naar juridische bijstand. Tegen alle verwachtingen in bereikt één van die brieven zijn bestemming: het bureau van Alexander Kornyev, de jonge, net aangestelde lokale officier van justitie. Kornyev doet zijn uiterste best om de gevangene te ontmoeten, de zwaarbewaakte partijveteraan Stepnyak. Als toegewijd bolsjewiek met een integere instelling vermoedt hij dat iets niet in de haak is. Kornyev besluit naar Moskou te reizen en de zaak voor te leggen aan de hoofdaanklager. In zijn zoektocht naar gerechtigheid leert hij echter al snel de wrede logica van een totalitair regime.

Two Prosecutors is een spannend politiek drama dat ons meeneemt naar het tijdperk van de grote stalinistische zuiveringen in Rusland. De veelgeprezen regisseur Sergei Loznitsa baseerde zijn film op een novelle van Georgy Demidov, een politieke gevangene die veertien jaar vastzat in een goelag. Het resultaat is een beklemmend portret van tirannieke sociale controle met een krachtige hedendaagse relevantie. In een tijd waarin de onafhankelijkheid van rechtspraak en de waarde van waarheid opnieuw onder spanning staan, voelt Kornyevs zoektocht naar gerechtigheid als een actuele waarschuwing. Two Prosecutors ging in première in Cannes, waar de film meedraaide in de hoofdcompetitie. De internationale pers ontving de film vervolgens met lovende kritieken. “A petrifying portrait of Stalinist insurrection” (Guardian*****)

Sovjet-Unie, 1937. In een gevangeniscel worden duizenden brieven verbrand van ten onrechte beschuldigde gevangenen, op zoek naar juridische bijstand. Tegen alle verwachtingen in bereikt één van die brieven zijn bestemming: het bureau van Alexander Kornyev, de jonge, net aangestelde lokale officier van justitie. Kornyev doet zijn uiterste best om de gevangene te ontmoeten, de zwaarbewaakte partijveteraan Stepnyak. Als toegewijd bolsjewiek met een integere instelling vermoedt hij dat iets niet in de haak is. Kornyev besluit naar Moskou te reizen en de zaak voor te leggen aan de hoofdaanklager. In zijn zoektocht naar gerechtigheid leert hij echter al snel de wrede logica van een totalitair regime.

Two Prosecutors is een spannend politiek drama dat ons meeneemt naar het tijdperk van de grote stalinistische zuiveringen in Rusland. De veelgeprezen regisseur Sergei Loznitsa baseerde zijn film op een novelle van Georgy Demidov, een politieke gevangene die veertien jaar vastzat in een goelag. Het resultaat is een beklemmend portret van tirannieke sociale controle met een krachtige hedendaagse relevantie. In een tijd waarin de onafhankelijkheid van rechtspraak en de waarde van waarheid opnieuw onder spanning staan, voelt Kornyevs zoektocht naar gerechtigheid als een actuele waarschuwing. Two Prosecutors ging in première in Cannes, waar de film meedraaide in de hoofdcompetitie. De internationale pers ontving de film vervolgens met lovende kritieken. “A petrifying portrait of Stalinist insurrection” (Guardian*****)

Sovjet-Unie, 1937. In een gevangeniscel worden duizenden brieven verbrand van ten onrechte beschuldigde gevangenen, op zoek naar juridische bijstand. Tegen alle verwachtingen in bereikt één van die brieven zijn bestemming: het bureau van Alexander Kornyev, de jonge, net aangestelde lokale officier van justitie. Kornyev doet zijn uiterste best om de gevangene te ontmoeten, de zwaarbewaakte partijveteraan Stepnyak. Als toegewijd bolsjewiek met een integere instelling vermoedt hij dat iets niet in de haak is. Kornyev besluit naar Moskou te reizen en de zaak voor te leggen aan de hoofdaanklager. In zijn zoektocht naar gerechtigheid leert hij echter al snel de wrede logica van een totalitair regime.

Two Prosecutors is een spannend politiek drama dat ons meeneemt naar het tijdperk van de grote stalinistische zuiveringen in Rusland. De veelgeprezen regisseur Sergei Loznitsa baseerde zijn film op een novelle van Georgy Demidov, een politieke gevangene die veertien jaar vastzat in een goelag. Het resultaat is een beklemmend portret van tirannieke sociale controle met een krachtige hedendaagse relevantie. In een tijd waarin de onafhankelijkheid van rechtspraak en de waarde van waarheid opnieuw onder spanning staan, voelt Kornyevs zoektocht naar gerechtigheid als een actuele waarschuwing. Two Prosecutors ging in première in Cannes, waar de film meedraaide in de hoofdcompetitie. De internationale pers ontving de film vervolgens met lovende kritieken. “A petrifying portrait of Stalinist insurrection” (Guardian*****)